بوراکس در آهنگری: کاربردهای شار، بهترین روش ها و جایگزین ها

پاسخ مستقیم: بوراکس در آهنگری چه می کند

در آهنگری، بوراکس عمدتاً به عنوان شار جوشکاری آهنگری استفاده می شود: در یک لایه شیشه ای ذوب می شود که به حل شدن رسوب اکسید آهن کمک می کند و به اندازه کافی از اتصال در برابر اکسیژن محافظت می کند تا سطوح به هم بچسبند. . برای شکل دهی معمولی (غیر جوشکاری)، بوراکس معمولاً غیر ضروری است و می تواند بدون بهبود کار باعث ایجاد آشفتگی، دود و رسوب نسوز شود.

یک قانون عملی: اگر در حال انجام جوش نیستید (جوش لبه، جوش روسری، تقسیم و درج، جوش کابل، پشته جوش الگو)، از بوراکس صرف نظر کنید و روی کنترل دما، فولاد تمیز و جو کنترل شده تمرکز کنید.

چرا بوراکس کار می کند: شیمی و پنجره دما

کاری که شار در خط جوش انجام می دهد

• کاهش "نقطه چسبندگی" برای مقیاس: بوراکس مذاب می تواند به شناور شدن یا حل کردن اکسیدهای آهن کمک کند که در غیر این صورت از تماس فلز با فلز جلوگیری می کند.
• ایجاد یک مانع موقت اکسیژن: لایه شیشه ای اکسیداسیون تازه را کاهش می دهد در حالی که اتصال را به حرارت جوش می رسانید.
• بهبود رطوبت در سطح مشترک: شار به سطوح مفصلی در لحظه فشار، یعنی زمانی که پیوند شکل می‌گیرد، کمک می‌کند تا "تمیز شوند".

اعداد مفید برای لنگر انداختن روند شما

بوراکس بی آب تقریباً ذوب می شود 741 درجه سانتی گراد (1366 درجه فارنهایت) ، بنابراین قبل از حرارت جوش به خوبی فعال می شود. دمای معمولی جوشکاری فورج برای فولادهای ملایم معمولاً کاهش می یابد 1250 تا 1300 درجه سانتی گراد (2280 تا 2370 درجه فارنهایت) بسته به جو، هندسه اتصال و آلیاژ.

این تفکیک دما نکته اصلی است: بوراکس زود به حالت مایع در می آید، سپس مذاب باقی می ماند در حالی که اتصال را به منطقه داغتر که در واقع جوش ساخته شده است فشار می دهید.

چه زمانی از بوراکس استفاده کنیم و چه زمانی استفاده نکنیم

موارد استفاده خوب

• جوش های لبه و روسری جایی که رابط در معرض آتش است و می خواهد به سرعت اکسید شود.
• پشته های جوشکاری الگو (مخصوصاً چسباندن اولیه و اولین تثبیت) که در آن مقیاس بین لایه ها دشمن اصلی است.
• جوش های کابل یا زنجیر که در آن ریز شکاف های زیادی اکسید را به دام می اندازند.

شرایطی که بوراکس اغلب معکوس است

• آهنگری و کشش عمومی: هیچ استحکام یا انعطاف پذیری نمی‌افزاید و می‌تواند آشفتگی ناشی از مقیاس را روی سندان افزایش دهد.
• اتصالات محکم و محصور که قبلاً توسط یک اتمسفر کاهنده به خوبی تنظیم شده محافظت شده اند (یا یک جوش قوطی که در آن ظرف مانع را فراهم می کند).
• کار بیش از حد گرم شده در جایی که شار می تواند "جوش بیاورد" و به شدت اجرا شود، در صورت شلختگی کنترل دما، رسوب را کشیده و گودال ها را ترک می کند.

نحوه استفاده صحیح از بوراکس: زمان، مقدار و تکنیک

بالاترین روش موفقیت این است که بوراکس را بعد از داغ شدن محل اتصال به اندازه کافی برای ذوب شدن، اما قبل از تشکیل رسوبات سنگین در سطح مشترک، اعمال کنید. در عمل، این به معنای شار شدن در حرارت قرمز روشن تا نارنجی، سپس بازگشت به آتش برای رسیدن به حرارت جوش است.

گردش کار گام به گام برای جوش پایه یا روسری

1. اتصال را آماده کنید: سطوح جفت گیری را تمیز کنید یا سوهان بزنید. اجتناب از اثر انگشت و روغن
2. قطعات را از قبل گرم کنید تا رطوبت از بین برود و شوک حرارتی کاهش یابد (به خصوص اگر از بوراکس هیدراته استفاده می کنید مهم است).
3. محل اتصال را به حرارت قرمز/نارنجی روشن برسانید، آن را از روی آتش بردارید، سپس پودر بوراکس را مستقیماً روی درز بمالید.
4. به آتش برگردید و محل اتصال را به حرارت جوش برسانید. درز را جهت دار نگه دارید تا شار مذاب در سطح مشترک باقی بماند.
5. جوش را با ضربات کنترل شده یا یک پرس تنظیم کنید: از انتهای دور شروع کنید و به سمت خود حرکت کنید تا شار و اکسیدهای به دام افتاده را به بیرون فشار دهید.
6. تنها پس از قفل شدن رابط اولیه توسط "ست" اولیه، دوباره گرم کنید و با فشار محکم تر تثبیت کنید.

چه مقدار بوراکس استفاده شود (نقاط شروع عملی)

شار بیشتر بهتر نیست. بوراکس اضافی می تواند اجرا شود، زباله ها را به دام بیاندازد و مشکلات پاکسازی ایجاد کند. فقط به اندازه ای استفاده کنید که درز را کاملا خیس کنید.

• برای یک روسری معمولی به اندازه چاقو (حدود 25 میلی متر / عرض 1 اینچ): با حدود 1/4-1/2 قاشق چایخوری مجموع در درز
• برای یک شمش جوش الگوی کوچک (مثلاً 38 میلی‌متر × 38 میلی‌متر / 1.5 در پشته مربع): یک لایه نازک «نمک‌مانند» را در هر بار گرم کردن مجدد اعمال کنید تا اولین تثبیت کامل کامل شود.
• اگر گودال‌های ضخیم و شیشه‌ای را دیدید که بیرون می‌ریزند: کاربرد خود را کاهش دهید. شما به احتمال زیاد بیش از حد در حال جریان یا گرم شدن بیش از حد هستید.

انواع بوراکس و مخلوط های رایج فلاکس

"بوراکس" می تواند به معنای محصولات مختلف باشد. بوراکس هیدراته حاوی آبی است که باید بجوشد. بوراکس بی آب خشک تر است و تمایل به رفتار قابل پیش بینی تر در فورج دارد.

اگر از بوراکس هیدراته استفاده می کنید، پیش گرم کردن کار و اعمال فلاکس فقط پس از داغ شدن محل اتصال، حباب های شدید را کاهش می دهد و به حفظ شار در جایی که نیاز دارید کمک می کند.

عیب یابی: چرا جوش ها حتی با بوراکس شکست می خورند

علائم رایج و رفع هدفمند

اگر باید تنها یک بهبود را انتخاب کنید، تمیزی اتصالات و حرارت جوش ثابت را در اولویت قرار دهید. Flux از یک فرآیند خوب پشتیبانی می کند. جایگزین آن نمی شود.

ایمنی، تاثیر مغازه، و تمیز کردن

ایمنی شخصی

• هنگام استفاده از فلاکس از محافظ چشم استفاده کنید و از خم شدن روی کار خودداری کنید. بوراکس مذاب می تواند پاشیده شود.
• تهویه را حفظ کنید؛ استفاده از شار می تواند دود و ذرات معلق در هوا را به منطقه فورج اضافه کند.
• رطوبت را از شار داغ دور نگه دارید: بوراکس مرطوب روی فولاد داغ می‌تواند به شدت "ترک" کند.

ملاحظات فورج و سندان

• بوراکس می تواند به پوشش های نسوز خاصی حمله کرده و لعاب دهد. در صورت جوشکاری شار، از کف قربانی (قطعه قفسه کوره) استفاده کنید.
• شار روی صورت سندان می تواند شن را به دام بیندازد. برای جلوگیری از قرار دادن ذرات ساینده در کار خود، بین حرارت ها پاک کنید و مسواک بزنید.

نکته تمیز کردن: اجازه دهید مواد ریخته شده در شیشه خنک شوند، سپس به صورت مکانیکی خرد شوند. از شستن فلاکس در زهکشی ها خودداری کنید و طبق دستورالعمل محلی زباله دفع کنید.

خط پایین

بوراکس زمانی مؤثرتر است که به‌طور کم به‌عنوان شار جوشکاری فورجی استفاده شود، در حرارت قرمز/نارنجی روشن اعمال شود، سپس برای یک مجموعه سریع و عمدی به گرمای جوشکاری برسد. اگر جوش‌های شما ناسازگار باشند، بهبود آماده‌سازی سطح، کنترل حرارت و جو معمولاً سود بیشتری نسبت به شار بیشتر ایجاد می‌کند.